22 Mart 2017 Çarşamba

Ne Var Ne Yok | Mart 2017 // Kütüphane Arayışlarım ve İzmir Kitap Günleri



22.03.2017

Artık sabah daha erken oluyor. Gecenin karanlığında okul için evden çıkmam gerekmiyor. Dahası kuş cıvıltılarıyla uyanıyorum. Havalar da ısındı. Ağaçlar çiçek açtı. Ama ben hala kupkuru hissediyorum nedense. Bana hala kara kış dışarısı. İçim de kuru ayazla uğulduyor filan. Baharın neşesi beni ne zaman bulacak, en azından şöyle bir yoklayıp geçecek merak ediyorum. Umarım yakındır. 

...

Böyle melankolik bir giriş yapmış olsam da son zamanlarda moralimi yükselten kitap alışverişimden bahsetmek istiyordum aslında. Fakat öncelikle üst üste gelen hayalkırımlarımdan biri olan kütüphane arayışımı anlatmam gerek.

Aslında bana okulumun kütüphanesi yetiyor çoğunlukla. Fakat ben daha büyük, daha güzel, farklı kütüphaneler de görmek, gezmek, oralardan yararlanmak istiyorum. Araştırdım ettim, İzmir'deki Milli Kütüphane'yi bir yoklayayım dedim. Yapısı, internet sitesi, vikipedide hakkında yazılanlar aklımı cezbetti çok fena. 

Neyse gittim "Milli Kütüphane"ye. Bana oraya üye olmayacağımı, ödünç kitap hizmetlerinin olmadığını söylediler. Oysa online katalog taramasından çok güzel kitapları bünyelerinde barındırdıklarını görüp fena heveslenmiştim. Beni "Atatürk İl Halk Kütüphanesi"ne yönlendirdiler. 

Umudumu yitirmeyip oraya da gittim. Üye olmak istediğimi söylediğimde danışmadaki amca bana görevli kişinin rahatsız olduğunu, haftaya tekrar gelmemi söyledi. 

İnsanın içindeki bütün heves nasıl sömürülür, bugün bir kez daha gördüm. Yani bir üyelik işlemi yapmak ne kadar zor olabilir ki? Kütüphane de her zaman gidebileceğim bir yerde değil zaten, en sık iki haftada bir filan gidebilirim. 


İşte böyle hayal kırıklıklıklarımın üzerine bir yenisi daha eklenmişken, yolumun üzerindeki Atatürk Kültür Merkezin'de Türk Tarih Kurumunun düzenlediği Kitap Günleri'ne denk geldim. Yeni bir umutla girdim içeri. Mini bir kitap fuarı gibiydi. Kitap almak hiç aklımda yokken birkaç kitap aldım oradan dayanamayıp. Fiyatlarda pek bir değişiklik yoktu. Birkaç yayınevinin sınırlı sayıda kitaba yaptığı 5-10 liralık indirimleri ve bilindik %20 ya da en fazla %40 indirimleri vardı. 

Kitaplarım biraz olsun moralimi düzeltmişken eve vardığımda cuma günü sipariş ettiğim kitapların da ulaşmış olduğunu gördüm ve günün tüm olumsuzluklarını unuttum. Kitapyurdu beni bekletecek diye öylesine emindim ki kitapların bugün gelmiş olması beni çok mutlu etti. Hasar filan da yok tabii, zaten hiç yaşamadım şimdiye dek böyle bir olay, umarım bundan sonra da yaşamam. Aman nazar değmesin. 



Meleğin Düşüşü çok fazla olmasa da merak ettiğim bir kitaptı. Arka kapak yazısı filan çok ilginç. Birinci kitabı indirimdeydi sadece ben de ilkini okuyayım, beğenirsem diğer iki kitabını da alırım mantığıyla sadece ilkini aldım. Zaten diğer kitaplarını standda göremedim.

Beraber Yürüttük Biz Bu Yıllarda yine uzun zamandır almak istediğim, sepetimde alınmayı bekleyen kitaplardandı. Beraber Yürüdük Biz Bu Yıllarda'yı geçen yaz okumuştum. Bu kitap da 2013 yılından, yani diğer kitabın bıraktığı yerden başlıyor. Yılmaz Özdil'in üslubunu çok seviyorum. Okumak için sabırsızlanıyorum.

Bu iki kitabı 5 liralık indirimden aldım. Mutluyum.

Murakami daha önce hiç okumadım ve okumaya başlamayı çok istiyorum. Kadınsız Erkekler öykülerden oluşan bir kitap. Böyle bir derlemeyle başlamanın yerinde olduğunu düşündüm, bilemiyorum doğru mu yaptım. Beklentim var tabii ki ama düşük tutmaya çalışıyorum. Özellikle bu aralar hayatın bana devamlı bozuk atmasını göz önüne alırsak... Bu kitabı da %20 yada 30 indirimle aldım. 

Diğer kitaplar, yani Zweig'lar çoktandır sepetimde bekleşiyorlardı. Sonunda dedim ki madem her şey, herkes beni hayal kırıklığına uğratmaya başladı, ben de koyduğum kuralları yıkarım. Kendimi iyi hissetmek için kitap almama kuralımı çiğnedim, pişman değilim. Geçen cuma siparişini verdiğim bu yedi kitap bugün yani salı günü elime ulaştı. Yeterince hızlı, teşekkürler Kitapyurdu. 



Bunlar da küçük kaçamaklarımdı. Tek tük oldukları için ben kuralımı çiğnemiş saymıyordum kendimi ama, kimi kandırıyorum. :D

Silmarillion sanırım Aralık ayının sonunda bir indirime girmişti İdefix'de. Ben de bu fırsatı kaçırmamak için gözlerimi kurala yumdum ve hemen satın aldım. Sonuçta her zaman indirimde yakalanacak bir kitap değil bu. 

Demir Ökçe'yi büyük bir tesadüf eseri sahafta bulmuştum. Bordo&Siyah olması da ayrı bir güzeldi. Almak istiyordum zaten, neden olmasın ki dedim. 

Son olarak da Almanya'dan aldığım kitap Der Mitternachtspalast. Almak istediğim çok kitap vardı fakat kitap fiyatlarından önceki yazımda bahsetmiştim. Çok uçuktu, en azından bir turist için. Bu yüzden indirimli kitaplar kısmından bulduğum bu kitap ilgimi çektiği için almak istedim. Kitap romantik bir kitap ve Kalküta, Hindistan'da geçiyor. İzlediğim romantik Hint filmlerini göz önünde bulundurup kitabı seveceğimi düşündüm. Fakat ne zaman okurum bilmiyorum, Almancası beni zorlayabilir. Umarım çok zorlamaz :D

İşte bu yazının özeti, kitap almama kuralını yıkan ve hiç pişman olmayan bir muggle. Pişman değilim hiç, çünkü artık canımı sıkan şeylerden kaçmak için yeni dünyalar satın aldım. Daha güzel ne olabilir ki?


Güzel şeyler de oluyor tabii; mesala Can Bonomo'nun yeni albümü " Kainat Sustu " çıktı. İyi ki çıktı.

"Ben yandım selamet olsun diğerlerine."

Dinleyin, çok güzel.


İzmir'de düzgün bir kütüphane tavsiyesi verecek olursa biraz daha mutlu olabilirim. Lütfen?

Sağlıcakla kalın.

14 Mart 2017 Salı

Devlet / Platon | Kitap Yorumu


Devlet

Platon

Çeviren : Sabahattin Eyüpoğlu & M.Ali Cimcoz

2017 Klasikler / 2


Sonunda kitap yorumu yazan muggledan herkese selamlar!

Yılın ikinci klasiğini nihayet bitirdiğim için kendimi rahatlamış hissediyorum. Evet, mutlu değil, rahat bir nefes almış hissediyorum kendimi. Zira Devlet'i okumak tam iki hafta sürdü ve bu süre içinde sanki bir ders kitabını okuyormuş gibi hissettim kendimi. Kısacası yorucu ve aynı zamanda doyurucu bir okuma oldu benim için. 

Aslında bu kitabı özellikle okumak istememin sebebi taaaa 11. sınıf felsefe derslerimize uzanıyor. Ben o zamanlar da felsefe derslerini çok seviyordum ve hatırlıyorum snıfımızda Sofi'nin Dünyası, Sokrates'in Savunması gibi kitapları sınav için severek okuyan bir ben vardım. Derslerimizde tabii ki Devlet'in de adı geçiyordu ve ben çok merak ediyordum. 

Demokrasinin esas prensibi, halkın egemenliğidir. Ama milletin kendini yönetecekleri iyi seçebilmesi için, yetişkin ve iyi eğitim görmüş olması şarttır. Eğer bu sağlanmazsa demokrasi, otokrasiye geçebilir. Halk övülmeyi sever. Onun için güzel sözlü demogoglar, kötü de olsalar başa geçebilirler. Oy toplamasını bilen herkesin devleti idare edebileceği zannedilir. 

Bilmeyenler için kabaca Devlet, ideal bir devletin nasıl olması gerektiğinin tartışıldığı bir kitap. Diyalog şeklinde yazılmış ve farklı farklı konulara değiniyor; askerlik, devlette kadının yeri, çocukların savaşlara katılması gibi değişik meseleler ele alınıyor. 

Kitap aslında doğruluk, eğrilik; iyilik, kötülük kavramlarını irdeleyerek başlıyor. İnsan hangi türlü kazançlı olur, hangi şekilde yaşarsa mutluluğa ulaşır bu tartışılıyor. Aslında bu ahlak felsefesi alanına giren bir mesele, bu yüzden benim çok ilgimi çekti. Ahlak zorlama mıdır? Tanrı kavramını bir tarafa bıraktığımızda ahlak olgusu nasıl değerlendirilir? İnsan fırsatını bulduğunda haksızlık etmekten çekinir mi? Bu gibi sorular da tartışılıyor kitapta ve ben kendi adıma ilgiyle okudum bu bölümleri.

Daha sonra bunu açıklığa kavuşturmak adına ideal bir devletin ortaya çıkışı, gelişimi ve özellikleri üzerinde duruluyor kitap boyunca. 

Toplumun, toplum düzeninin oluşmasından devlet yapısının ortaya çıkışını Platon, insanın tek başına kendine yetemeyeceğine, başka insanlara da gereksinme duyacağına dayandırıyor. Toplumda bir siyasal düzenin oluşması için de toplumun belirli bir doygunluğa, bolluğa ulaşması gerekiyor. Böyle olunca insanlar daha fazlasını istemeye başlayacaklar; dolayısıyla topluma üzerinde yaşadığı toprak yeterli gelmemeye başlayacak. Başka topraklardan mal edinme hırsına kapılacaklar. Her toplum bu isteğe kapılacağından sınırlarını koruma zorunluluğu da beraberinde gelecek. Koruyuculara, askerlere ihtiyaç duyulacak ve her şeyin üstünde, bunları çekip çevirecek bir yönetenler grubu oluşacak. İşte böylece siyasal toplum gelişmiş oluyor.

Bir devlette zenginlik ve zenginler baş tacı olunca, doğruluğun ve doğru insanların şerefi azalır.

Okumaktan en keyif aldığım kısımlar sonlara doğru Sokrates'in devlet şekillerini karşılaştırıp özelliklerini ortaya dökmesi, aynı zamanda bunu paralel insan karakterleriyle pekiştirmesiydi. Özellikle demokrasi eleştirilerini çok ilginç buldum ve çoğu tespitleri yerinde ve doğru buldum. Oligarşinin demokrasiye, demokrasinin de zorbalığa nasıl döndüğünü anlatacağından ilk bahsettiğinde nasıl olur diye sormadım değil. Özellikle demokrasi nasıl tiranlığa dönüşebilir diye meraklandım. Açıklamaları okuduktan sonra ise bunun sandığım gibi imkansız olmadığını gördüm. Bu kısımdan çıkardığım sonuç ise bir kez daha "her şeyin fazlası zarar." oldu. Hatta özgürlüğün bile...

Bir şehirde dilenci gördün mü, orada hırsızlar, yankesiciler, dinsizler, kanlı katiller de vardır.

Eğer siyasi toplum, siyasal sistemler, yönetimler ilgi alanınıza giriyorsa bence keyifle okur, kitaptan bir şeyler de alırsınız. Belki farklı bakış açıları edinmenize de vesile olur. Fakat başta da söylediğim gibi sabır ve özen isteyen bir kitap. Ders kitabı gibi her cümlesini anlayarak, sindirerek okumak gerekiyor. Hatta ben okurken notlar da aldım. 

Kitabın çevirmenlerinin yazdığı önsözü de okumanızı tavsiye ederim. Ben kitap bittikten sonra okudum her zaman yaptığım gibi. Yazarların önsözlerini de okumayı seviyorum tabii ama çevirmen önsözleri daha bir hoşuma gidiyor benim. 


Siz Devlet'i okudunuz mu?
Hakkında neler düşünüyorsunuz?
Benimle paylaşın!


12 Mart 2017 Pazar

Pazar 6'lısı : En Güçlü 6 Kadın Karakter


Bu haftanın konusu Kadınlar Günü'ne özeldi. Ben pek bir beğendim. Bilhassa edebiyatta güçlü kadın karaktere sahip kitapları okumak ayrı bir keyif veriyor bence insana. Aynı şekilde tam tersi de, sinirden kitabı fırlatıp atmamıza sebep olabiliyor. 

İşte benim en güçlü bulduğum kadın karakterlerden 6 tanesi;


1- Jane Eyre / Jane Eyre

Hayır, belirtmekten bıkmayacağım. Jane Eyre şimdiye dek okuduğum en muhteşem klasik. Jane Eyre tam da örnek alınası bir kadın. Ayrıca ben gerçekten de Jane'in Charlotte'ın karakterini yansıttığını düşünüyorum. Hem de çok fazla. 


2- Lily Potter / Harry Potter

Harry Potter evrenindeki tüm güçlü kadınları temsilen, oğlu için kendi canını feda etmekten çekinmeyen bir anne olan Lily'nin adını yazdım; Alice Longbottom, Molly Weasley, Minerva McGonagall Hermione, Ginny, Luna, Tonks... 


3- Eowyn of Rohan / Yüzüklerin Efendisi

Lütfen ama, hangimiz şu sahnede şaha kalkmadık ki?


4- Daenerys Targaryen / Buz ve Ateşin Şarkısı

Kitapları okuyan ya da diziyi takip eden herkes Daeny'nin şu an bulunduğu yere tırnaklarıyla kazıyarak geldiğini biliyordur. Hala hayret ederim ben başardıklarına. Hiç kimseyken, şimdi ünvanlarını sayarken nefesimiz yetmiyor...


5- İlay / Çiçekler Büyür

Kitabı okurken cesaretine, yürekliliğine hayran kaldığım karakter. Keşke herkesin içinde birazcık İlay'da olan bayrak sevgisinden olsaydı, her şey daha güzel olurdu. Çok değil, birazcık...


6- Feride / Çalıkuşu

Tanımayan yoktur zaten Çalıkuşu Feride'yi. O zamanın zihniyetine rağmen öğretmen olarak, kadın bir öğretmen olarak yaşadığı zorluklara rağmen yılmayıp idealist bir eğitimci olma yolunu tutması içinde bulunduğu Osmanlı toplumunda hiç de kolay şeyler değildir. Kendisi özellikle kadın öğretmenlerimiz için önemli bir örnektir bana sorarsanız. 




Sizin güçlü bulduğunuz kadın karakterler hangileri?

Benimle paylaşın!

10 Mart 2017 Cuma

Muggle Postası #4 // Yıllardır Gelecek Postasında Saklanan Gizli Karakter : Kızıl Cadı


Harry Potter tasarımcıları, yıllardır filmlerdeki gazetelerde bir karakter saklıyorlardı. Ve şimdi o karakter, Fantastik Canavalar'da yeniden karşımızda!

J.K Rowling'in büyücülük dünyasında, oldukça başarılı ve özgür bir basın mevcut. Birleşik Krallık'ta Gelecek Postası büyücü toplumunu güncel olaylar hakkında bilgilendirirken; New York'ta The New York Ghost halkı Grindelwald'ın yükselişi hakkında uyarıyor. 

Filmler için bu gazeteleri MinaLima stüdyosu tasarlıyor. J.K Rowling'in filmlerde mutlaka görünmesini istediği manşetlerin dışındaki tüm içeriğe MinaLima kadrosu karar veriyor. Yıllar boyunca gazetelerde Quidditch maçları ya da işe daha fazla cadı almakla ilgili haberler sokuşturdular. Bu, daha gerçek ve daha özgün bir büyücü dünyası oluşmasına yardımcı oldu.

"Şimdi biliyoruz ki, bu şeyler gerçekten dikkat çekmiş. Geçmişte hayranların bu tür şeyleri böylesine dikkatle incelediğini fark etmemiştik." diye konuştu MinaLima'dan Miraphora Mina. 

MinaLima aynı zamanda bir de gazetelere, hayranların yıllarda farkında olduğu, yinelenen bir karakter de yerleştirmekteydi: Kızıl Cadı. Bu karakter devamlı suç işleyip Azkaban'a girip çıkan bir holigan.

Kızıl Cadı ilk kez üçüncü Harry Potter filminde görüldü ve sonrasında da görülmeye devam etti. 1926 yılının başlarında geçen Fantastik Canavarlar filminin yayınlanmasıyla karakterin hikayesine bazı eklemeler yapıldı.

Bu karakterin büyücülük dünyasındaki ortaya çıkışlarını kronolojik olarak derledik. 

Kızıl Cadı ilk olarak Fantastik Canavarlar filminde, Gelecek Postası'nın bir manşetinde yer alıyor. Gizemli olarak nitelendiriliyor ve bir soruşturma altında olduğundan bahsediliyor. Nedenini bilmiyoruz.


The New York Ghost'un sayfalarında başka bir kızıl cadı daha görüyoruz. Mina'ya göre bu ikisi aynı cadı. Söylentiye göre Kızıl Cadı bu dönemde peruk hırsızlığı yapıyordu. 


Yaklaşık 70 yıl sonra Kızıl Cadı yeniden ortaya çıkıyor. Bu sefer Harry Potter ve Azkaban Tutsağı filminde, Gelecek Postası'nın bir baskısında yer alıyor. Sirius Black'in kaçışı en ön sayfada, fakat arkasında da Kızıl Cadı ile ilgili bir haber bulunuyor. Bertie Bott'ın Her Lezzetten Fasulyeleri 'nin toplatılmasında onun da parmağı olduğundan bahsediliyor. 

Bir yıl sonra Harry Potter ve Ateş Kadehi'nde, Kızıl Cadı yeniden sokaklarda ve daha fazla hilekarlık pesinde. Önce bir muggle futbol maçında tutuklanıyor.


Sonra, Harry Potter ve Zümrüdüanka Yoldaşlığı'nda Kızıl Cadı, Gelecek Postası'nın ön sayfasında yer alacak kadar ünlenmiş durumda. Manşetteki Dumbledore haberinin altında ve Büyü Bakanı Cornelius Fudge'ın en şık büyücü ödülü alması hakkındaki makalenin hemen yanında, Kızıl Cadı'nın yeniden dışarıda olduğunu öğreniyoruz.


Bu noktadan sonra, elimizde Kızıl Cadı'nın maceraları hakkında bilgi verecek güvenilir bir Gelecek Postası yok. Fakat neyse ki Dırdırcı  bu hikayeye değiniyor. Harry Potter evreninde bu pek de güvenilir bir yayın değil fakat elimizde olan bu. 

İlk önce Dırdırcı bize Kızıl Cadı'nın sahte bir saç rengiyle Caxambu, Brezilya'da tutuklandığını söyledi. Bunun, Gelecek Postası'nın yazdığı, Kızıl Cadı'nın kurtulduğu Boya Patlaması haberi ile bir ilgisi var mıydı peki?

Daha sonra Dırdırcı, Kızıl Cadı'nın Boya Skandalı'nda yer almasından dolayı Azkaban'a gönderildiğini yazdı.

Fakat uzun süreliğine değil! Kızıl Cadı'dan aldığımız son işaretlere göre Azkaban'dan çıkmayı başarmış. Şimdi tek bildiğimiz, hala dışarıda bir yerlerde ve Balyumruk'u yağmalamak gibi daha bir sürü şeytanlık peşinde!







Kimilerine çok küçük, çok önemsiz gelebilecek bu detaylar benim çok hoşuma gidiyor. Gerçekten de çok mantıklı düşünülmüş dokunuşlar bunlar, haberde de denildiği gibi HP evrenini daha gerçek, daha orijinal hale getiriyorlar. 

Siz bu konuda ne düşünüyorsunuz merak ediyorum.

Benimle paylaşın!



Kaynak: independent.co.uk

8 Mart 2017 Çarşamba

Perdeler Çekilmiş



Günün en nefret edilesi saatleri.
Güneş battı batacak.
Ufuk insanın içini sıkan bir renge bürünmüş.
Sokaklarda bir an önce evlerine varmak isteyen, aceleci adımlarla yürüyen insanlar.
Kimse, kimsenin umurunda değil.
Özellikle kötü bir gün geçirmedin ama yine de solukların boğuyor sanki seni, bir şey olacak belli. 
İçindeki sıkıntıdan, oturup ağlamak isteğinden belli.

Sokağın başında anlıyorsun daha, ölüm var havada. Geri dönmek istiyorsun ama ilerlemeye devam ediyorsun, eve ulaşmak istiyorsun çünkü. Ayakların kendi kendine hareket ediyor, adımlarını isteyerek atmıyorsun aslında. İlerledikçe göğsün daralıyor, nefeslerin sıklaşıyor; ama devam ediyorsun. Eve bir varsan..

Karşıdan gelen kadının doğrudan sana baktığını görüyorsun, bir şey söyleyecek ama yeterince yaklaşmayı bekliyor. Sabredemeyip koşar adım geliyor yanına, kolunu yakalıyor. Sana hemen eve gitmeni, dışarıda kalmamanı söylüyor. Çabuk ol, diyor. Çabuk.

Ne olduğunu sormana kalmadan terliklerini şaplata şaplata koşarak uzaklaşıyor kadın. 
Bir şey olacak belli.

Bu sefer adımlarına hakim olup hızlanıyorsun. Kalbin canını yakacak kadar hızlı atsa da, bacakların seni taşıyamayacak kadar titrese de eve varmak zorunda olduğunu bilmek, sana devam etme iradesini veriyor.

Evine girmeni biri daha söylüyor ama kim olduğuna bakmadan koşmaya başlıyorsun.

Alışkanlıktan karşı evdeki kızlara selam vermek için kapınızın önünde durup oraya bakıyorsun başını kaldırıp. Bütün perdeler çekilmiş, ev sessiz, karanlık, soğuk.
Her zaman balkonda oturup gelene geçene laf atan neşeli komşu kızları nerede?

Gir içeri, diye bağırıyor annen evinizin penceresinden. Sesini alçak tutmaya çalışıyor, biri duyacak diye korkuyor mu ne?
Eve girerken gözlerin hala boş balkonda, perdeleri çekilmiş pencerelerde. Annen seni kolundan tuttuğu gibi içeri çekiveriyor.
Kimse kalmadı dışarlarda, diyor annen, anlatmaya başlıyor. Komşunun kızları kötü bir şey yapmış. Öyle söylüyor annen, çok kötü bir şey. Ama anlamıyorsun, ne diye soruyorsun. 

Oğlanlarla konuşuyorlarmış. Aşıklarmış. Kaçıp evleneceklermiş. Hem de babalarının vermediği oğlanlarla.
Hala anlamıyorsun.
Bir şey olacak belli, diyor annen. 

Komşunun kızları oğlanlarla görüşürken yakalanmış. Bakkal söylemiş babalarına. Kızların oğlanlarla görüşüyor demiş. Köyden amcalar, akrabalar gelmiş. Evde konuşuyorlarmış.

Hala anlamıyorsun. 
Niye herkesin evinde olması gerektiğini. Niye herkesin perdelerini çekmesi gerektiğini. Niye annenin alçak sesle konuştuğunu, niye kimsenin onu duymasını istemediğini.

Sonra bir sesle sıçrıyorsun yerinde. Bir ses, daha önce sadece televizyonda duyduğun bir ses. Tak! Bir kere daha. Bu kez sanki kulaklarında çınlıyor ses, içinde yankılanıyor. Dışarıdan geliyor, anlamak için pencereye koşuyorsun. Annen durduruyor, telaşlı. 

Elini göğsüne koymuş, eyvah diyor. Eyvah, kıydılar yavrulara.

Dışarıya baksan da anlamıyorsun. 
Sokak ıssız, kimse yok. 
Bütün perdeler çekilmiş.  
...

Bu yazdıklarım, gerçekten olmuş, annem bana anlattığından beri aklımdan çıkmayan; hatırladıkça tüylerimi diken diken eden bir olaydan esinlenilmiştir.

1 Mart 2017 Çarşamba

Aylık Rapor | Şubat 2017



- 1 Şubat, rahmetli Barış Manço'nun ölüm yıl dönümüydü. Özlemle ve rahmetle anıyoruz.  -

Hala gelemedi Barış gibisi... 


Okuduklarım

Bu ay okuma konusunda çok çok ama çok verimsiz geçti. Almanya'daki son haftam ve buraya döndükten sonraki bir haftam hiç kitap okumadan geçti. Kendime göre geçerli mazaretlerim var fakat, iki haftayı okumadan geçirmiş olmanın verdiği vicdan azabını dindirmeye yetmiyor ne yazık ki... Bu ay doğru düzgün okuduğum kitap sayısı iki. Bir tanede çizgi roman okudum. Mart ayında bu sayıyı telafi etme umuduyla moralimi bozmuyorum :D 

- Duman ve Kemiğin Kızı / Laini Taylor 4/5

İlk yarıda beni hayal kırıklığına uğratan fakat yarısından sonra beğenimi kazanan bir kitap oldu Duman ve Kemiğin Kızı. Yine de ben bir zamanlar, hatta hala abartıldığı kadar güzel olduğunu düşünmüyorum. Belki seriye devam ettikçe hak veririm bu abartılı övgülere. Ve evet, seriye devam edeceğim. 

- Mucize / R.J Palacio 4/5

Yine zamanında çok tanıtımı yapılan, çok övülen, hatta öve öve bitirilemeyen bir kitaptı Mucize. Erteleye erteleye ancak bu ay okuyabildim. Bence aldığı övgülere fazlasıyla hak eden bir kitaptı. Okurken hem gülümsetti hem de yüreğimi sızlattı. Filmini merakla bekliyorum açıkçası.

- Da War Mal Was / Flix 5/5

Almanya'nın Berlin Duvarı ile ikiye bölündüğü zamanları anlatan bir çizgi romandı. O zamanlar çocuk olan insanların hikayeleriyle dolu bir derlemeydi. Çocuk gözüyle o dönemi okumak güzeldi, daha iyi anlamamı, farklı bir bakış açı kazanmamı sağladı. 

- Kurt Kanunu / Kemal Tahir 

Okuyamadığım kitap.

Aslında bu ayın klasiği olmalıydı ama olmadı, olamadı. Yarısına gelmeden bıraktım kitabı. Daha önce yazardan hiçbir kitap okumamıştım ve yazım tarzı bana pek hitap etmedi. Olayların içine bir türlü giremedim. Okuyordum ama anlamıyordum yani, çok rahatsız ediciydi. Belki ileride bir daha okumaya çalışırım fakat şimdilik klasik listemde birkaç değişiklik yapmam gerekecek...

                     ✤
İzlediklerim

+ Filmler

- Sully (2016) 5/5

- Passengers (2016) 4/5

- Arrival (2016) 3/5

- Ekşi Elmalar (2016) 4/5

- The Man Who Knows Infinity (2015) 4/5

- Doctor Strange (2016) 5/5

- Queen of Katwe (2016) 4/5

- Braveheart (1995) 5/5

- Reversion (2015) 2/5

+ Belgeseller

- Avrupa'nın Kanlı Öyküleri : İdam / National Geographic 4/5

- Hitler'in Son Yılları / National Geographic 5/5

- Kabusa Dönen Yolculuklar - Saddam'ın Oğlu / National Geographic 5/5

+ Diziler


- Vikings | 4. Sezon - 2. Kısım

Spoiler vermek istemiyorum fakat diziyi izleyenler kurguda büyük bir değişim olduğunun, dizinin bir dönüm noktasına geldiğinin farkındalardır. Bu tip değişikliklerde diziler genelde olumsuz yönde bir düşüş yaşarlar. Fakat Vikings farkını ortaya koyuyor, bomba gibi devam ediyor. Önümüzdeki sezonu sabırsızlıkla, merak içinde, dört gözle bekliyorum. 

- Tokyo Ghoul | 2. Sezon

İlk sezonun introsuna aşık olup ikincisinden nefret ettim. Çok olmadık yerde bitirdiler; sürünün, bir dahaki sezonu canımız ne zaman isterse çekeceğiz, o zaman izlersiniz dediler. Animeyi genel olarak beğendim, hatta favorim olan birkaç karakter de oldu. Kaneki'nin ikinci sezondaki halini daha çok sevdim nedense. İlk sezon introsu ise en sevdiğim oldu şimdiye kadar izlediklerim içinde. Hele son bölümün son sahnesinde çaldıkları versiyonda ağlamaktan öldüm, çok güzeldi.



Yine o, bir anime bitince düştüğüm boşluğa düştüm. Attack on Titan'ın başlamasını beklerken yaşlandığımı hissediyorum. Üzerine bir de şimdi TG beklemeye başlayacağım :D

Annem de anime seviyor ve yeni bir animeye beraber başlayalım dedik. Karar veremiyoruz ama, öneri verebilirseniz ikimiz de çok mutlu oluruz :D 




Siz bu ay neler yaptınız?

Benimle paylaşın!




25 Şubat 2017 Cumartesi

Pazar 6'lısı : Yazdığı Kitapları Kıskandığınız 6 Yazar


Pazar gününün ilk saatlerinde bu yazımı alelacele yayınlıyorum. Çünkü bu muggle ödevlerini yine pazar gününe bıraktı. :/

Çoooooktandır Pazar 6'lısı yazısı yazmadım, özlemişim vallahi. Bu ayın temaları da çok güzeldi aslında ama ne yazık ki katılamadım. Sonuna yetiştim ya o bile yeter aslında. 

Ben kitapları okurken bunu çok düşünüyorum, size de oluyor mu bilmiyorum ama. Kitabın kurgusu çok güzelse, beni hayran bırakmışsa filan yazarına çok fazla imreniyorum, kıskanıyorum hatta bazen hasetleniyorum bile. 

Bu haftada okurken bize böyle hissettiren yazarları sıralayacağız. İşte benim çekemediğim o yazarlar;


J.R.R TOLKIEN

Sadece yazdığı kitapları değil yaratmış olduğu dünyaya da fazlasıyla hayranım. Yazdığı her kitabı henüz okumadım fakat okuduklarım kadarıyla onu deli gibi kıskanmama neden olan bir yazar kendisi. 


J.K ROWLING

Bize aktardığı hikayeyle içinde kaybolmak ve bir daha asla bulunmak istemeyeceğimiz bir evrenle tanışmamızı sağladı Jo. Tabii ki onun yerine Harry'nin hikayesini ben anlatmak isterdim. Fakat kalemimden Jo'nunki gibi sihir dökülür müydü satırlar arasına? Kabul etmem gerekiyor ki hayır...


NEIL GAIMAN

Bu adamın kalemine öylesine hastasıyım ki  kafasının içinde yaşamak, hiç olmazsa bir kez o kafada neler dönüyor görmek isterdim. Hatta onun hayal gücünde bir karakter olsam diye aklımdan geçirdiğim zamanlar da olmuştur. Hastasıyım.


GEORGE R.R MARTIN

Bu adamla ilgili en en çok sevdiğim şey kendi karakterlerine dibine kadar objektif yaklaşabilmesi. Yine dibine kadar gerçekçi prensiplere sahip olması ve karakter harcamaktan bir kez bile çekinmemesini söylemiyorum bile. Bu kadar çok bakış açısıyla bir kurguyu böylesine ustaca aktarabilmek cidden kolay iş değil. Ben okurken ipin ucunu kaçırıyorum, sen hayal ederken nasıl koordine ediyorsun o kadar şeyi be amca?


GABRIEL GARCIA MARQUEZ

Çok seviyorum be. Yani kıskanıyorum tabii ama  iyi yönde bir kıskanma bu, kesinlikle hasetlenme değil. :D Marquez'in yazdığı hiçbir şeyi kendisinden başkası böyle büyülü bir gerçekçilikle yazamazdı. Keşke ben yazsaydım, yazabilseydim diye düşünmek bile günah bence..


CHARLOTTE BRONTE

Kendisi en en en bi' çok sevdiğim klasik yazardır. Okuduğum her kitabının ben de ayrı bir yeri vardır, hep olacaktır. Yazdığı karakterlerde hep kendisini gördüğüm, böylece ona kendimi olabildiğince yakın hissettiğim bir sanatçıdır Bronte. Otuz sekiz yıllık yaşamına dört muhteşem roman, iki şiir kitabı sığdırmış bir üstaddır.

 

+ JACK LONDON

Altılılara + eklemeyi pek sevmiyorum ama aklımdaki tüm yazarları yazmazsam uyuyamam.. 

Jack London da her bir kitabını okudukça kendisine karşı sevgim, saygım ve hayranlığım da gittikçe artan bir ustadır. Belki de kaçındığımız, görmezden gelmeyi tercih ettiğimiz gerçekleri acımasızca yüzümüze vuran, çok da iyi yapan bir yazardır. İyi ki var olmuştur. 


Sizin yazdıklarını kıskandığınız yazarlar var mı?

Benimle paylaşın!