3 Temmuz 2017 Pazartesi

Gölün Dibindeki Ev / Josh Malerman | Kitap Yorumu


Gölün Dibindeki Ev

Josh Malerman

Çeviren : Aslı Dağlı

Yayım Yılı : 2017


Herkese merhaba, çoktandır kitap yorumu yapmayan okuyan bir muggledan...

Gönül isterdi ki dönüşümü muhteşem bir kitapla, beğendiğim, hayran kaldığım bir kitapla yapayım ama nasip olmadı.

Yazarın başka bir kitabı olan Kafes'i okuduğumda gerçekten beğenmiştim. Gerilim türünün hakkını veren bir kitaptı. Bu sebepten dolayı Gölün Dibindeki Ev çıktığından beri merak ediyor, okumak istiyordum.

Ayrıca kitabın kapağı da çok güzel değil, mi? Çok şey vaat etmiyor mu? 

Tüm bunlara rağmen ben kitaba tek bir beklentiyle başladım; tek istediğim kitabın beni korkutması, biraz da olsun germesi, ürkütmesiydi. 

İlginç başladığını kabul etmeliyim. İki genç çıktıkları ilk randevuda kimsenin bilmediği, herkesten adeta saklanmış bir gölün dibinde bir ev buluyorlar. Sıradışı, evet. 

İkisi evi keşfe çıktıkları sıralarda hep bir şey olsun diye beklemekten yıldım. Birkaç aksiyonumsu sahne dışında hiçbir şey olmadı beni şaşırtan, geren. 

Kitabın sonu havadaydı. Bu benim için çok sorun değildir çoğu zaman. Ayrıca harika bir şekilde kurgulanıp kasten havada bırakılmış sonları özellikle severim mesela. 

Kafes kitabında eleştirdiğim bir durumdu bu, yazarın olayları bağlayış şeklinden hoşlanmadığımı, tatmin olmadığımı dile getirmiştim kitap yorumunda fakat bu kitabın sonundan sonra Kafes'e haksızlık etmiş gibi hissediyorum.

Fakat yine de sorun sonunda değil kitabın. Birazcık gerilim olsa yeterdi benim için dediğim gibi. Çok şey beklemiyordum kitaptan biraz da olsa ürkmek dışında ama onu da başaramadı ne yazık ki.

Tavsiye edebileceğim bir kitap kesinlikle değil. Bu yılın başından beri okuduğum en kötü kitap oldu. Vakit kaybıydı demek istemiyorum, yazarının ve çevirmeninin emeğine saygımdan fakat okumasam da olurdu diyebileceğim bir kitaptı Gölün Dibindeki Ev.


Siz Gölün Dibindeki Ev'i okudunuz mu?

Hakkında Neler Düşünüyorsunuz?

Benimle paylaşın!

2 Temmuz 2017 Pazar

Keşfettiğim Yazarlar #1 | İhsan Oktay Anar


Yeni bir yazı dizisiyle herkese merhaba!

Okumakla alakalı verdiğim kararlardan biri de her ay daha önce okumadığım en az bir yazardan kitap okumaktı. Böylece hem ön yargılarımı yavaş yavaş kıracak hem de yeni yazarlar, yeni kitaplar, yeni hayal dünyaları keşfedecektim. 

Mayıs ayında adını bile yeni öğrendiğim İhsan Oktay Anar'ın ilk eseri olan, 1995 yılında basılan Puslu Kıtalar Atlası okudum ve böylece kendisini keşfetmiş oldum. Kitabı öylesine çok sevdim ki yazarın diğer kitaplarını okumak için can atar oldum.

Fakat bunun ötesinde aslında edebiyatımızda böylesine değerli bir yazar olan İhsan Oktay Anar'ı ilk kez duymuş olmak beni çok utandırdı. Kendi edebiyatımıza karşı olan ön yargımı bir tarafa atmaya karar vermeme sebep oldu. Ben yerli olarak sadece klasik eserleri okumayı tercih ediyordum fakat ne büyük bir hata yaptığımı bu eserle anlamış oldum. 

Hakkında yaptığım araştırmalarla yazarın göz önünde olmayı sevmediğini, çok fazla röportaj vermediğini öğrendim. Fakat okuduğum röportajlar kadarıyla bundan oldukça memnun görünüyor kendisi. 

İzmir'de yaşayan yazar komşularının dahi ilgi odağı olmadığından bahsetmiş mesela. Hatta onun yazarlığını küçümseyenler dahi varmış aralarında. Ona göre mutlu ve huzurlu yaşamasını sağlayan şey de bu aslında. Bence kesinlikle haklı. Bir yazarın medyatik olması kadar anormal ve samimiyetsiz bir şey yok bana göre. Bu açıdan böyle düşündüğünü gördüğümde yazarı bir kat daha çok sevdiğimi söylemem gerek. 

Kendisi Ege Üniversite'sinde Felfese okumuş ki bu zaten Puslu Kıtalar Atlası'nı okurken tahmin ettiğim bir şeydi. Ya tarih ya da felsefe okumuştur diye geçirmiştim içimden. 

Kitaplarını ilk olarak bir yayınevine gönderip bir türlü basmadıkları için geri çektiğine çok şaşırdım mesela. Büyük yazarların bu şekilde gelişen hikayeleri bana çok tuhaf geliyor. En ilginci de J.K Rowling'ın yaşadığı retlerdir bana göre.

Şimdiye kadar henüz üç kitabını okusam da tarzını az çok yakalamış, çok da beğenmiş bulunuyorum. Okuduğum bu romanlarda zamanı Osmanlı dönemi olarak seçmiş yazar ve bu dönemde geçen olayları mizahi ve gerçeküstü motiflerle süslemiş. Onun hikayelerini ilginç kılan da bence bu üç unsuru bir araya getirebiliyor olması. Özellikle Anar'ın espri anlayışını çok sevdiğimi, kitaptaki komedi ögelerini okurken büyük keyif aldığımı söylemem gerekiyor.

Yazarla ilgili sevdiğim bir başka şey de Osmanlı dönemini şimdiye kadar anlatılanların dışında anlatması ve benim gözümde ilk defa farklı bir dönem resmetmesi. Okuldaki tarih derslerimizde Osmanlı halkının mutlu mesut yaşadığı anlatılırdı hep. Dilenci yoktu mesela Osmanlı'da. Sadaka taşlarından durumu kötü olanlar, ihtiyaçları kadar alıyordu; insanlar erdemliydi yani. Padişahlar öyle merhametli öyle Allah korkusu olan insanlardı ki karıncaları öldürmek için bile fetva istiyorlardı.

Bu toz pembe Osmanlı öğretildi hep bana. Fakat bir noktada bunların gerçek olamayacak kadar iyi olduğunu fark ettim, orası Harikalar Diyarı değildi sonuçta. Ve işte Anar, Osmanlı'daki günlük hayatı, halkın kendi arasındaki ilişkilerini, yaşayışını tüm gerçekleriyle, eskiyi övme kaygısı taşımadan anlatmış. 

Kimse aç kalmasın diye iyi niyetle dikilen sadaka taşlarının yanında, bir dilenci teşkilatını anlatıyor mesela. Sarayın kutsal emanetler bölümünde yedi yirmi dört Allah'ın kelamı okunurken, Harem'de şehzadeler boğazlanıyor onun anlattığı Osmanlı'da.

Kısacası ben yazarın bu döneme gerçekçi bir şekilde ayna tutuşunu çok beğendim. Bence bu insanlarda bir farkındalık yaratabilecek bir şey. 

Şimdi kısaca sizlere yazardan okumuş olduğum üç kitaptan kısaca bahsetmek istiyorum;

Puslu Kıtalar Atlası, yazarın yayımlanmış ilk romanı. 1995 senesinde yayımlanan eser 20'den fazla dile çevrilmiş. Daha ilk kitabından yazar üslubunun farklılığı, kurgusunun sıra dışılığı ve ilginç karakterleriyle okuyucuyu kendisine hayran bırakıyor. Büyülü Gerçekçiliğin buram buram koktuğu bu romanda Anar, bizleri Osmanlı dönemindeki Kostantiniye şehrinde olağanüstü bir maceraya sürüklüyor. İlk cümlesinden okuyucusunu etkilemeyi başaran yazar, kitap boyunca insana felsefi sorgulamalar yaptırırken bir taraftan da gerçekle hayali birbiriyle harmanlayıp sizi çok başka diyarlara götürüyor. 

Kitabın ön okumasına buradan ulaşabilirsiniz.

Kitab-ül Hiyel, "Eski zaman mucitlerinin inanılmaz hayat öyküleri" alt başlığıyla yayımlanmış, yazarın ikinci kitabı. Yine Osmanlı döneminde yaşamış üç hiyelkarın hayat hikayelerini okuyoruz fakat konunun kulağa böyle sıradan geldiğine bakmayın. İcatların ayrıntılı çizimleriyle süslenmiş romanda birbirinden ilginç hikayeler yine bizleri hayran bırakıyor. Romanda okurun hoşuna gidebilecek birçok gönderme  mevcut. Yazar yine etkileyici bir sonla insanı hayrete düşürüp dumura uğratıyor, demedi demeyin.

Efrasiyabın Hikayeleri, içinde farklı temalardan farklı hikayeler barındıran, kimi hikayede korkutan, kiminde güldüren, kimindeyse hüzünlendiren bir kitap. Diğer iki kitabından farkı bence daha masalsı olması, özellikle de sonunun. Ayrıca didaktik olma özelliği de daha baskın bana göre. Bununla birlikte diğer iki roman kadar etkileyici, akılda yer edici bir kurguya sahip.

Umarım bu yazıyla yazarı biraz tanımanıza ve eserleri hakkında bir fikir sahibi olmanıza yardımcı olabilmişimdir. Şimdi sıradaki Anar kitabım Amat  ve en kısa zamanda okuyacağım. Yukarıda bahsettiğim üç kitabıyla İhsan Oktay Anar sevdiğim yazarlar arasına girdi, umarım siz de kitaplarını bir an önce keşfeder ve yazarın kaleminden benim kadar keyif alırsınız.

Yeni keşif yazılarında görüşmek üzere!

1 Temmuz 2017 Cumartesi

Aylık Rapor | Haziran 2017


Herkese yeniden merhaba!

Sanırım hiç bu kadar uzun bir süre bloguma yazmayı ihmal etmemiştim. Aslında okumaya da bir şeyler izlemeye de devam ediyorum fakat içimde yazmak için hiç heves bulamıyordum. Haziran'nın Ramazan ayıyla geçmesinin de etkisi vardır mutlaka. 

Bir de havalar felaket sıcak, kolumu kaldıracak mecalim olmuyor genelde. O üşengeçliği, miskinliği üzerimden atmak istiyorum artık. Umarım bu aylık rapordan sonra silkelenip kendime gelebilirim. Zira hem takip ettiğim blogları okumayı hem de yeni yazılar paylaşmayı çok özledim. 


Okunanlar

- Bir Çöküşün Öyküsü / Stefan Zweig 3/5

- Yılanı Öldürseler / Yaşar Kemal 5/5

- Kan ve Yıldız Işığı Günleri / Laini Taylor 5/5

- Kabil / Jose Saramago -

- Efrâsiyabın Hikayeleri / İhsan Oktay Anar 4/5

- Sisli Dağların Ötesinde / Karen Marie Moning 4/5

- Yenilmez Savaşçı / Karen Marie Moning 3/5


İzlenenler

Filmler

- Çağrı (1976) 5/5

- Before I Wake (2016) 5/5

- Rings 3 (2017) 3/5

- Fargo (1996) 2/5

- Hz. Muhammet : Allah'ın Elçisi (2015) 5/5

- Always Shine (2016) 1/5

- Wolves at the Door (2016) 2/5

- Housebound (2014) 4/5

- Lemon Tree Passage (2014) 3/5

- Olanlar Oldu (2017) 4/5

- Always Shine (2016) 1/5

- Within (2016) 3/5

- Martyrs (2015) 4/5

- The Hatton Garden Job (2017) 4/5

- Rabid Dogs (2015) 4/5


Diziler

- Seinfeld (3. Sezon) 5/5

- Fargo (1. Sezon) 4/5

- The Night Of  5/5

- Tonari no Kaibutsu-kun (2012) 4/5